Embedded Files
omgaan met keuzestress
mijn liefde voor leraarskamerkoffie
Flets, zo smaakt de gemiddelde leraarskamerkoffie. En hoe gevuld de tas ook, vaak kan je nog vlot de bodem ervan zien. En toch lekker. Althans, dat ben ik gaan geloven, in een Brasserie zou ik hem waarschijnlijk niet eens lusten.
Hoe komt zoiets?
De alternatieven: twee soorten water. Plat en bijna-plat, ik bots meestal op het onderste van de bruisfles. En thee.
Mijn koffie smaakt dus simpelweg omdat ik geen andere keuze heb. Je koestert amper verwachtingen als er geen alternatief voor handen is. Of hoe minder keuze je veel sneller een gevoel van vrijheid kan opleveren.
perfectionisme zorgt voor keuzestress
De juiste keuze maken, dat wil je doen en dat zorgt vaak voor een instant gevoel van onrust. Want wat is de juiste keuze? En wat als het achteraf de verkeerde keuze blijkt?
Keuzestress heet dat beestje en het ontstaat doordat we geloven dat de perfecte keuze bestaat. En die moéten we dus hebben want die gaat ons gelukkig maken.
Dus stellen we onze beslissingen uit en worden we ongelukkiger omdat ons leven maar geen vorm lijkt te krijgen.
keuzestress zorgt voor uitstelgedrag
Nog liever niets doen dan de verkeerde keuze maken. Dus stellen we onze dromen uit en vermijden we uit doorgeschoten perfectionisme net die dingen die we graag verwezenlijkt willen zien.
niet kiezen is ook een keuze
De oplossing ligt niet in het blijvend analyseren van wat nu het beste voor je is. De oplossing ligt in het elimineren van je keuzemogelijkheden en vervolgens een beslissing maken.
Als je echt niet kan kiezen, dan maakt het immers niet zoveel uit wat je kiest. Bovendien leg je je geluk veel te hard in handen van de omstandigheden alsof je zelf niet in staat bent om het maximum eruit te halen.
een beslissing maken dankzij de charme van mosselfeesten
Tegenover de keuzestress door perfectionisme staat de hemelse charme van eenvoud. Mosselfeesten, een pannenkoekenhuisje of de ijskar. Omwille van het beperkte aanbod veel sneller tevreden.
Kijk eens naar de dingen die je in volle onzekerheid gewoon beslist hebt, omwille van gebrek aan alternatieven of omdat de nood zo hoog was dat je niet echt anders leek te kunnen.
Misschien ben je noodgedwongen moeten gaan huren in het centrum en wil je er ondertussen niet meer weg.
Je besloot zomaar ineens te stoppen met drinken. Bang maar beslist.
Je wou nog verder studeren maar ineens kreeg je de kans om mee een zaak op te starten.
Je hing je voetbalschoenen aan de haak omwille van een permanente blessure en besloot dan maar te gaan fietsen.
Je vond geen werk in de buurt dus ging je tijdelijk verderop solliciteren.
Die fusie ging het einde van je carrière betekenen.
de keuzeparadox: teveel keuze maakt je minder vrij
Een overaanbod is een killer voor je gemoedsrust. Met één hotel in de buurt, maak je er het beste van. Met 40 hotels hoeft er maar één ding tegen te zitten of je zit met je gedachten bij de 39 andere opties die ogenschijnlijk beter hadden geweest.
Hoeveel vrijheid geeft dat 84ste paar schoenen je werkelijk?
Is een kind echt gelukkiger met een overdosis aan speelgoed?
Groeit plezier rechtevenredig met 18 extra zenders op je televisie?
En het gaat verder dan hotels, ontbijtgranen of tandpasta. Ook persoonlijk-ontwikkelingsland deelt in de klappen. Loopbaanbegeleiding, relatietherapie, assertiviteitscursussen, kinderyoga en tantrameditatie.
Het overaanbod van onze zogenaamde geluksmakers brengt een pijnlijke paradox tot leven. Tilt slaan van de keuzestress in het zoeken naar de juiste manier om diezelfde keuzestress aan te pakken. Mottig cirkeltje.
vaarwel keuzestress: vrijheid ontstaat door beperkingen
Ja, dit klinkt tegendraads. Door jezelf beperkingen op te leggen, maak je spontaan plaats voor heel wat extra levenskwaliteit.
Je legt jezelf een vast maandbudget op zodat je stiekem een flink foertfonds opbouwt.
Je haalt geen ongezond voedsel meer in huis zodat je er buitenshuis niet op hoeft te letten.
Je leert toekomen met een halve kleerkast en weet veel sneller wat aandoen.
Je laat je kinderen één speelgoedkist vullen en leert ze telkens iets weg te geven als er iets bijkomt.
Je gebruikt enkel nog een basissetje cosmetica zodat je sneller opgemaakt het huis verlaat.
Je voert een avondklok in op internetgebruik zodat je slaap en kwaliteitsmomenten gewaarborgd blijven.
Je gooit je televisie en sociale media weg en dwingt jezelf hierdoor tot het lanceren van dingen die je gelukkiger maken.
Hierdoor win je dus vlotjes aan tijd, geld, energie en gezondheid.
Want wat noem je vrijheid?
Vroeger kunnen stoppen met werken of nu al je geld erdoor jagen?
Eten en drinken wat je wilt of langer gezond mogen blijven?
Een extra promotie of meer tijd met je naasten?
Een handjevol minnaressen of een gezonde stabiele relatie?
Een maand per jaar voor de buis of iets starten dat al lang kriebelt?
een beslissing maken en nooit meer omkijken
Kies radicaal en geniet van de vrijheid die er ontstaat. Door jezelf te beperken tot één keuze ga je resoluut voor de diepte in plaats van telkens breed te gaan.
Je hecht je als het ware aan je keuze en leeft voluit met de intentie om af te maken waar je aan begonnen bent. Hoe contra-intuïtief ook, je gaat je vrijer voelen, er zit een massa gemoedsrust en bevrijding in zo’n overgave.
teveel van het goede is geen vrijheid maar een verslaving
Mogelijk noem je bovenstaande geen vrijheid maar ballingschap. Een terechte opmerking. Je wil de keuze behouden om te mogen genieten van roken, drinken, junkfood, Netflix of wat dan ook.
Hoera! Dat mag nog. Maar als je niet meer zonder kan, is het geen vrijheid meer. Dan ben je slaaf in plaats van baas van je gedrag. Je bent afhankelijk van je middel en afhankelijkheid maakt je niet vrij.
Voor je het weet bouw je je leven op rond dat genotsgedrag. Je leeft dan om te kunnen blowen, netflixen, shoppen, junkfood rammen, gamen of wat dan ook.
Je bent dus meer gevangen dan dat je zogenaamde vrijheid ervaart. Je proeft hoogstens eventjes vrijheid tijdens het gebruiken van je middel. Zonder voel je je eerder ellendig dus snel een nieuwe zak suiker, een extra fles, aflevering, Facebooksessie of selfies swipen.
Door beperkingen in te voeren leg je een heel deel van die afhankelijkheid aan banden. Extra bonus is de duidelijkheid die het je oplevert. Je hoeft niet meer naar de welles-nietes-discussies te luisteren in je hoofd. Geen dilemma’s betekent meer vrijheid.
vrijheid is niet hetzelfde als onbezorgdheid
Bij vrijheid denken we vaak aan een soort zorgeloos ronddartelen. Alsof niets je kan overkomen. Helaas, dat is geen vrijheid maar dronkenschap of een extreme vorm van naïeviteit.
Vrijheid draait niet om het realiseren van je verlangens maar net in het uitschakelen van die verlangens. Vrijheid draait dus niet om meer. De uitdaging zit hem net in het accepteren waar je op dit moment aan gebonden bent.
Je beschouwt je kantoorjob als een bron van inkomsten en beseft dat je daarnaast je eigen ding kan doen.
Je spaart langzaam verder terwijl je ‘nu’ nog bij je ouders woont.
Het loopt stroef in je relatie en je twijfelt. Je gunt jezelf die twijfel.
En laat bovenstaande stellingen voor ‘nu’ voldoende zijn. Je hoeft niet in het onweer te berusten, je accepteert gewoon dat je ‘nu’ in het onweer staat en dat dat ‘ok’ is.
Vrijheid zit hem dus in de overgave van wat ‘nu’ is. Wie naar dit inzicht leeft, zal door weinig omstandigheden neergehaald worden. Je mept er ineens je slachtofferrol mee tegen het canvas.
gewoon beslissen, minder keuze is minder keuzestress
Dus kies, kijk niet meer om en bewijs aan jezelf dat dit de juiste keuze is door er het beste van te maken.
Report abuse